Kosmetyki – jak rozszyfrować etykiety?



Każda z nas ma z pewnością w swojej kosmetyczce minimum dwa kremy, podkład, puder, tusz do rzęs albo dwa, kredki, ze trzy pomadki, kilka błyszczyków, o całej masie bardziej lub mniej trafionych cieni do powiek nie trzeba przypominać. Do tego różnego rodzaju balsamy – nawilżające, odchudzające, brązujące… Codziennie używamy wielu kosmetyków i preparatów. Czy potrafimy rozszyfrować tajemnicze dane na opakowaniu każdego z nich?

Podstawowe wymagania stawiane opakowaniom są określone w art. 6 Ustawy o kosmetykach z dnia 30 marca 2001 r.

 

Według tej ustawy tylko na opakowaniach kosmetyków których trwałość jest krótsza niż 30 miesięcy trzeba umieścić informację „należy zużyć przed końcem” i konkretną datę. W przypadku kosmetyków, których trwałość jest dłuższa niż 30 miesięcy, można zrezygnować z daty i umieścić na opakowaniu tylko symbol otwartego słoiczka (PAO).

 

Kosmetyki z długim terminem ważności są tak skomponowane, ze szybciej się starzeją po otwarciu, dlatego właśnie wymyślono PAO (period after opening) z cyfrą określającą ile miesięcy można używać preparatu bez jakichkolwiek obaw. Najczęściej w tym wypadku chodzi o termin sześciu, dwunastu lub dwudziestu czterech miesięcy.

 

Czasem producenci kosmetyków umieszczają na opakowaniu dwa oznaczenia terminu – jeden to „należy zużyć przed końcem”, a drugi to PAO. Co zrobić w sytuacji, kiedy na półce z kosmetykami odkryjemy nieotwarty krem, którego termin ważności zgodnie z podaną datą kończy się dziś, a jednocześnie symbol PAO wskazuje że po otwarciu kosmetyk będzie nam jeszcze służył? Lepiej nie ryzykować i wyrzucić. Tak samo na odwrót – używamy rzadko jakiegoś preparatu, zgodnie z terminem ważności wszystko jest w porządku, ale przekroczyłyśmy termin wynikający z PAO. Co wówczas? Również nie ryzykujmy.

 

Jeśli zmieni się konsystencja lub zapach preparatu, mimo, że termin ważności lub PAO jeszcze nie upłynął? Lepiej wyrzucić kosmetyk, nie ryzykując podrażnienia skóry. Bardzo możliwe, że źle przechowywałyśmy kosmetyk.

 

Niektórzy producenci kosmetyków umieszczają na opakowaniu datę produkcji. Niestety nie jest łatwo rozszyfrować te oznaczenia. Szczególnie, że każdy producent może podawać swoje własne oznaczenia. I tak na przykład datę produkcji kosmetyków Nivea rozkodujemy, analizując trzy pierwsze cyfry z ciągu ośmiu. Pierwsza cyfra oznacza ostatnią cyfrę roku produkcji, kolejne dwie oznaczają tydzień roku, w którym miała miejsce produkcja. Jeśli będzie to 001, to oznacza, że kosmetyk został wyprodukowany w pierwszym tygodniu stycznia 2010 roku. Ale kosmetyki innej firmy niekoniecznie muszą zostać oznaczone w podobny sposób.

 

Jakie można wyszczególnić najważniejsze elementy etykiety?

 

„Ręka na książce” – oznacza, że do opakowania dołączona jest ulotka informacyjna. Ulotka najczęściej zawiera informacje o składzie kosmetyku i ostrzeżeniach związanych z jego stosowaniem.

 

Wykaz składników – zwykle znajduje się on na dole opakowania. Lista składników jest szczególnie ważna dla alergików, gdyż umożliwiają dokładne ustalenie, czy wśród składników kosmetyku nie ma takiego, na który są uczuleni.

 

Nazwa producenta i jego adres – informacje dzięki którym konsument wie, kto jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo danego produktu, a także ma możliwość uzyskania dodatkowych informacji.

 

Termin trwałości – podawany jest tylko na kosmetykach o trwałości krótszej niż 30 miesięcy, najczęściej w formie miesiąc/rok i poprzedzonej słowami: ?Najlepiej zużyć przed końcem?. Na produktach o trwałości dłuższej niż 30 miesięcy zastosowanie ma znak graficzny otwartego słoika (PAO).

 

Symbol otwartego słoika (PAO) – informuje, jak długo można używać kosmetyku. Obok lub na symbolu słoika podany jest okres trwałości po otwarciu, czyli okres bezpiecznego stosowania kosmetyku, licząc od jego pierwszego użycia. Okres określany jest w miesiącach. Pewne produkty nie wymagają podania okresu trwałości po otwarciu, ponieważ nie zachodzi ryzyko pogorszenia ich bezpieczeństwa zdrowotnego po otwarciu opakowania. Są to m.in.: aerozole, produkty jednorazowe.

 

Dodatkowo mogą pojawić się graficzne znaki informujące o:

  • realizacji przez producenta obowiązku odzysku opakowania (strzałki w zielonym kole),
  • tym, że producent skorzystał z uznaniowego standardowego systemu kontroli wagi lub objętości na etapie produkcyjnym (symbol „e”)
  • tym, ze opakowanie powinno trafić do kosza na odpady (człowiek i kosz na śmieci),
  • rodzaju materiału, z którego wykonano opakowanie (np. Alu to aluminium),
  • tym, że produkt nie zawiera freonów i halonów, które niszczą powłokę ozonową,
  • tym, że kosmetyku nie testowano na zwierzętach,
  • produkcie łatwopalnym.

 

Justyna Jazgarska

 




Ten wpis został opublikowany w kategorii makijaż, uroda i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *